Ul. Mickiewicza, biegnąca równolegle do 3 Maja, stanowi jedną z ciekawszych pod względem architektonicznym arterii Bielska-Białej. Przy ulicy tej znajduje się wiele zabytkowych kamienic, reprezentujących zarówno secesję jak i inne style. Do najbardziej znanych, stojących tu budowli należy willa Teodora Sixta z 1883 r. oraz willa Hermanna Schneidera z 1905, będąca swoistym połączeniem secesji oraz neobaroku.
Ulica Mickiewicza, łącząca dziś rejon dworców kolejowego i autobusowego z Placem Bolesława Chrobrego, wytyczona została w XIX w. Impulsem do jej powstania był dynamiczny rozwój miasta oraz poprowadzenie linii kolejowej. Ulica stała się dość szybko jedną z najbardziej prestiżowych, na których swoje budowle wznosili najbogatsi. Powstał tu szereg reprezentacyjnych, znakomitych budynków, jak choćby dom rodzinny Karola Korna czy wille Sixta oraz Schneidera. Przy ulicy tej wzniesiono również bielską synagogę. Willa Schneidera to jeden z najbardziej charakterystycznych tutejszych obiektów. Hermann Schneider był znanym bielskim przemysłowcem, właścicielem tkalni lnu na Dolnym Przedmieściu, a także akcjonariuszem Spółki Akcyjnej Przemysłu Jutowego „Unia” z siedzibą w Wiedniu. W 1902 r. zlecił wybudowanie okazałej willi. Autorem jej projektu był Andrzej Walczok, a budowla powstawała w latach 1903-05. Budynek, położny w otoczeniu rozległego ogrodu, łączy w sobie elementy secesji oraz neobaroku. Posiada stromy, mansardowy dach z lukarnami oraz charakterystyczną neobarokową wieżę z hełmem. Po roku 1945 willa mieściła kilka instytucji, a potem stała opuszczona i niszczała. Miejmy nadzieje, że budowla, która ostatnio była remontowa, odzyska swój dawny blask. Druga charakterystyczna willa przy ul. Mickiewicza wzniesiona została wcześniej, bo w 1883 r. Należała do innego z miejscowych bogaczy, Theodora Karla Juliusa Sixta, austriackiego przedsiębiorcy, działacza społecznego i filantropa, a zapewne także członka loży masońskiej. Umierając w 1897 r. zapisał willę miastu (z kategoryczną klauzulą zakazującą odsprzedawać ją komukolwiek), majątek zaś rozdzielił między bielską biedotę, parafię ewangelicką Zbawiciela oraz Ewangelicki Związek Kobiet. Willa, jak wiele tego rodzaju zabytków, uległa znacznej dewastacji w czasach PRL. Pierwotny wygląda przywrócono jej na początku naszego wieku, gdy stała się siedzibą rektoratu Akademii Techniczno-Humanistycznej.
Willa Sixta, zaprojektowana w stylu neorenesansowym, wybudowana została w 1883 roku przez słynnego architekta Karola Korna, autora wielu reprezentacyjnych budynków, stojących do dziś w Bielsku-Białej.
Okazała willa zajmuje przestrzeń pomiędzy ulicami Adama Mickiewicza a 3 Maja, okolona jest niewielkim ogrodem ze starymi drzewami, także pomnikowymi (miłorząb japoński). Właściciel willi Teodor Sixt – za życia jeden z najbogatszych mieszkańców Bielska, przedsiębiorca, działacz społeczny i filantrop – zmarły bezpotomnie w 1897 roku, pozostawił testament, zgodnie z którym żonie Annie przypadło prawo dożywotniego mieszkania w willi, a po jej śmierci willa i ogród miały stać się własnością miasta. Warunkiem było, że willa nie zostanie sprzedana i pozostanie jej nazwa: Willa Sixta.
Willa Sixta została udostępniona miłośnikom kultury i sztuki, zarówno widzom, jak i uczestnikom różnorodnych zajęć, 6 listopada 2020 roku. Gospodarzem obiektu jest Galeria Bielska BWA, która dzięki poddanej kilkuletniemu remontowi willi zyskała wyjątkową przestrzeń do realizacji poszerzonego programu prezentacji sztuk wizualnych i edukacji kulturalno-artystycznej. W willi można oglądac stałą ekspozycję wybranych dzieł z bogatej Kolekcji Sztuki Galerii Bielskiej BWA, która dotychczas prezentowana była tylko okazyjnie na wystawach czasowych. W budynku organizowane są również wystawy czasowe, festiwale, koncerty, projekcje filmowe i działania performatywne, realizowane są projekty edukacyjne: warsztaty, wykłady, spotkania, oprowadzania.
Wystawy w Willi Sixta są dostępne od wtorku do niedzieli w godzinach 10.00–18.00.
Wstęp na wystawy i wszystkie wydarzenia jest bezpłatny.